इंटरनेटच्या मंथनातून निघालेली रसायनं

अगणित न संपणाऱ्या साखळीप्रमाणे येत जातात रीळमागे रीळ.. 
एका यंत्राप्रमाणे सरकवत असतात त्यांना हाताची बोटं...
विसर पडतो आयुष्याच्या क्षणभंगुरतेचा तीस सेकंदातच...
पुसली जाते विस्कटलेल्या जीवनाची "स्टोरी" 24 तासात पुन्हा न कधीच दिसण्यासाठी...

दुसरीकडे,

पहाटेच्या निरव शांततेला चिरत व उगवत्या सूर्याच्या सोबतीने
उपदेशाचं भांडार घेऊन येतो "शुभ सकाळ" मेसेज...
लावले जातात स्टेटसवर वाढदिवसाच्या शुभेच्छांचे बॅनर...
दोन्ही हातांचे अंगठे जुंपले जातात दिवसभर टक-टक करण्यासाठी...
शब्दांना वाळीत टाकून इमोजीने व्यक्त होत असतात भावना..
अन फिरत असतात खरकट्या ज्ञानाच्या निनावी पोस्ट एका ग्रुपच्या उकिरड्यातुन दुसऱ्या ग्रुपच्या उकिरड्यावर...

आणि,
उद्विग्न लेखक मांडत असतात विखारी विचार त्यांच्या भिंतींवर
सहस्त्र अंगठ्याची चिन्हं मिळविण्यासाठी...
शाब्दिक चकमकीत होत असतात बेजार रोज बैचेन आत्मे...
"लाइव्ह" करून दाखवला जातो जिवंत असण्याचा पुरावा...

हे मार्केश्वरा,
या फेसबुक, इन्स्टाग्राम व व्हाट्सअप्पच्या मायावी त्रिभुवनात आम्हास कैद करून तू कोणत्या विश्वात डिटोक्स होत आहेस रे!
इंटरनेटच्या मंथनातून निघालेल्या या रसायनांना आता गटारीत टाक आणि
या महासर्पाच्या दंशाने मूढ झालेल्या मानवजातीला नवा मार्ग दे!

- धीरज (१५-०५-२०२४)

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

'धाव'पळ'

संपल्यात हद्दी, संपल्यात वाटा, कितीही धावता, मी दमलोच नाही; धावण्याचा असा उन्माद झाला, बाकी आमिषास, मी भ्रमलोच नाही; ​असा झिजला देह, नाही उरले त्राण, कुठल्याही त्रासास, मी नमलोच नाही; ​नसे मनात काही, कुठलीच स्पर्धा, कुणा हरविण्या, मी रमलोच नाही; ध्येय गाठूनी ​आजचे, पुन्हा सुरुवात, धावण्यास ध्येयामागे, मी थांबलोच नाही. - धीरज (१७-०९-२०२५)
Read more

Running dilemma

To be or not to be that's the question, पळावे की नाही पळावे हा एकच सवाल आहे, टाऊनस्क्रिप्टच्या उकिरड्यावर शोधत रहाव्यात नवनवीन मॅरेथॉन इव्हेंट्स बेशरम लाचार आनंदाने, की फेकुन द्यावे ते बीब, गुडी बॅगमध्ये गुंडाळलेल्या टीशर्टसह, कचर्‍याच्या टोपलीत आणि विसरून जावे सर्व इवेंट्स, मुंबईचे, दिल्लीचे आणि पुण्याचेसुद्धा...! इंजुरीच्या महासर्पाने असा डंख मारावा की नंतर येणाऱ्या इवेंटचा विसर पडावा कायमचाच, पण मनातल्या रनरलाच PB ची स्वप्न पडू लागली तर...? इथेच मेख आहे... नवीन रेकॉर्ड करण्याचा धीर होत नाही म्हणून आम्ही सहन करतो रात्रीच जागेपण, सहन करतो इझीच्या नावाखाली होणारे रविवारचे लाँग टेम्पो रन, सहन करतो प्रेताच्या निर्जीवपणाने पायांवर होणारे अत्याचार, गार्मिनच्या अल्गोने सत्वाची होणारी रोज विटंबना, आणि अखेर खूप साऱ्या इंजुरी घेऊन उभे राहतो खालच्या मानेने आपल्याच कोचच्या दाराशी! विधात्या, तू इतका कठोर का झालास, एका बाजूला ज्यांना इंस्टावर फॉलो करून आम्ही रनिंग सुरू केली, ते जिमर झाले, आणि दुसऱ्या बाजूला आमच्या नंतर रनिंग सुरू करणारे अल्ट्रा करू लागले, तर स्ट्रावाच्या विस्कटलेल्या शेकडो ॲक्...
Read more

नाशिकचा रिक्षावाला

नोट: सदर लेखातून कोणत्याही रिक्षावाल्याच्या किवा तत्सम व्यक्तींच्या भावना दुखावण्याचा हेतू नाही. निव्वळ निरीक्षणात आलेल्या काही बाबी मांडण्याचा एक प्रयत्न मी करत आहे.             ‘नाशिकचा रिक्षावाला’ असे शब्द कानावर पडताच, माझ्या डोळ्यांसमोर मोठ्या आवाजात वाजणारी गाणी, अलिशान आणि रंगीबेरंगी sit असलेली, समोरील काचेवर कोणत्यातरी पक्षाच्या अध्यक्षाचा फोटो असलेली रिक्षा; आणि लालभडक शर्ट , monkey wash(wash जरा जास्तच हं!) पिवळ्या किंवा हिरव्या रंगाची जीन्स व paragon ची slipper घातलेला, गळ्यात ब्लेड किवा बंदूक असलेली चैन , एका हातात सलमान styleच braslet आणि दुसऱ्या हातात खूप साऱ्या देवांचे ताईत असलेला, china mobile वर गाणी वाजणारा रिक्षावाला उभा राहतो.              नाशिकच्या रिक्षावाल्यांमध्ये पंचविशीच्या आसपासचा तरुण मोठ्या प्रमाणात दिसतो. हा रिक्षावाला एका राजकीय पक्षाचा सच्चा पुरस्कर्ताही असतो. रिक्षातल्या एका side mirror वर त्या पक्षाचा लहानसा झेंडा फडकत असतो. या राजकीय ‘संबंधां’चा परिणाम की काय... त्याच्या बोलण्यात ‘भाऊ...
Read more