मनातलं …

तू गेल्याने.... जग जणू थांबून गेल्यासारख वाटतं, अन् सिगरेटच्या धुरातही मन तुझा चेहरा शोधत तू गेल्याने..... वाराही अवखळ वागतो क्षणोक्षणी तुझा स्पर्श देऊन जातो आणि Rum ही अचानक vodka सारखा लागतो तू गेल्याने.... अश्रूंना वाहायला वाट मिळते, मग neat whisky ही गळ्यातून सहजच उतरते. तू गेल्याने.... सर्व काही सुन्न झाल्यासारखं वाटतं आणि एका सिगरेटच्या kickनेही गरगरतं तू गेल्याने.... मी माझा उरत नाही व भरलेल्या बाटलीतील दारूही उरत नाही. - धीरज (१-१२-२०११)

नोट: सदर लेखातून कोणत्याही रिक्षावाल्याच्या किवा तत्सम व्यक्तींच्या भावना दुखावण्याचा हेतू नाही. निव्वळ निरीक्षणात आलेल्या काही बाबी मांडण्याचा एक प्रयत्न मी करत आहे.             ‘नाशिकचा रिक्षावाला’ असे शब्द कानावर पडताच, माझ्या डोळ्यांसमोर मोठ्या आवाजात वाजणारी गाणी, अलिशान आणि रंगीबेरंगी sit असलेली, समोरील काचेवर कोणत्यातरी पक्षाच्या अध्यक्षाचा फोटो असलेली रिक्षा; आणि लालभडक शर्ट , monkey wash(wash जरा जास्तच हं!) पिवळ्या किंवा हिरव्या रंगाची जीन्स व paragon ची slipper घातलेला, गळ्यात ब्लेड किवा बंदूक असलेली चैन , एका हातात सलमान styleच braslet आणि दुसऱ्या हातात खूप साऱ्या देवांचे ताईत असलेला, china mobile वर गाणी वाजणारा रिक्षावाला उभा राहतो.              नाशिकच्या रिक्षावाल्यांमध्ये पंचविशीच्या आसपासचा तरुण मोठ्या प्रमाणात दिसतो. हा रिक्षावाला एका राजकीय पक्षाचा सच्चा पुरस्कर्ताही असतो. रिक्षातल्या एका side mirror वर त्या पक्षाचा लहानसा झेंडा फडकत असतो. या राजकीय ‘संबंधां’चा परिणाम की काय... त्याच्या बोलण्यात ‘भाऊ...

तू... रानफुलांच्या गर्दीत गुलाबाची पाकळी तू... सरून गेल्यावर रात आलेली पहाट कोवळी तू... नाजूक स्पर्शाचं मोरपीस मखमली तू... पक्ष्यांनी केलेलं गुणगान कातरवेळी तू... तार सप्तकातील धुंद करणारी धून निराळी तू... पावसाचे टपोरे थेंब तर कधी रिमझिम सरी तू... खुळ्या मनात उरलेली एक आठवण खुळी -     धीरज (१८-१०-२०१०)

जुलैच्या शेवटच्या आठवड्यात Engg. च शेवटचं वर्ष सुरु झाल. त्याचबरोबर प्रत्येकाला placement ची चाहूल लागली. आमच्या group मधे सर्वप्रथम कोण placed होईल याची group मधल्या प्रत्येकाला उत्सुकता होती. बऱ्याच Company ची apti. दिल्यानंतर सप्टेंबरच्या दुसऱ्या आठवड्यात आमच्या group चा placement चा नारळ फुटला; अनिकेत जोशी हा सदाशिव पेठेतील देशस्थ placed झाला होता. आमच्या group मधे आनंदाचं वातावरण होत. कारण अनिकेत placed झाला म्हणून नाही तर आमचीही जोरदार पार्टी होईल म्हणून. परंतु या आनंदावर १-२ दिवसांत लगेच विरजण पडलं. CGPA ९.२ असलेल्या अनिकेतने midsem exam आणि endsem exam च कारण देऊन डिसेम्बर मधे पार्टी द्यायचं ठरवलं. End semister Exam होईपर्यंत आमच्यातील बरेच जण placed झाले होते. पण प्रत्येकाची पार्टी वेगळी असेल आणि placed झालेल्या क्रमाने असेल असा आम्ही ठरवले होते. म्हणून अनिकेत कधी पार्टी देतो उंची आम्ही अधीरतेने वाट पाहू लागलो. End Sem exam संपून १५ दिवस झाले तरी अनिकेत ने पार्टी च नाव काढलं नव्हत. पण अचानक एक दिवस सूर्य पश्चिमेकडून उगवावा अस घडलं. अनिकेतने “रविवारी पार्टी” असा sms केल...

विसरणं सोपं नसतं.... कोणालाही.....अगदी 'तिला'ही  खरं पाहता, आपण 'तिला' विसरूच शकत नाही.... 'ती' मनातच कुठे तरी दडलेली असते....  आठवणीच्या गर्दीत हरवून गेलेली असते..... फक्त तिच्या दिसण्याचा अवकाश.... आणि.... सर्व काही डोळ्यांसमोरून जातं.....प्रत्येक दिवस....प्रत्येक क्षण.... इच्छा नसतांनाही तिच्याचभोवती घुटमळत मन.... मग काय..... जुन्या आठवणींचा खेळ सुरु होतो...... त्यातच स्वतःला हरवून बसतो..... पुन्हा.....तीच ती....सगळीकडे..... "तुझ्याशिवाय जगणं कठीण, गडे!" पण हे काही दिवसच टिकतं...... अन् .......बऱ्याच दिवसानंतर ........ पुन्हा नवीन आयुष्य सुरु करण्याची शपथ घेतली जाते.... आणि तिला विसरण्याची तयारी केली जाते..... .........पण........ विसरणं सोपं नसतं.....कोणालाही......अगदी...'तिला'ही                                                          -धीरज(१५-०७-२०११)

(कविवर्य मंगेश पाडगांवकर यांची माफी मागून) Code म्हणजे Code म्हणजे code असतो, लिहिता आला तर ठीक; नाहीतर उगाचीच डोकेफोड असतो काय म्हणालात? code लिहणं तुम्हाला चिल्लर वाटतं, कविता करण्यापेक्षाही थिल्लर वाटतं, मग, तुम्ही code कधी लिहिलाच नाही, मेंदूचा भुगा कधी केलाच नाही, कारण.... Code म्हणजे Code म्हणजे code असतो, लिहिता आला तर ठीक; नाहीतर उगाचीच डोकेफोड असतो first year पासूनच coding चे वारे घुमू लागतात... C, C++, Java classes च्या वाऱ्या सुरु होतात.... if , for , while चा विचित्र खेळ सुरु होतो.... अजून कळलं नाही go to कशासाठी असतो.... complexity सतावते सतत मनाला.... pointers जीव घेतात क्षणाक्षणाला... आठवतं ना? तुमचा-माझा पहिला “hello world” चा code run झाला होता... मित्रांपासून आईपर्यंत सर्वाना दाखवला होता... तेव्हा कुठे माहिती होतं? coding च्या दुनियेत नुकताच प्रवेश झाला आहे... हा तर फक्त उंबरठा ओलांडला आहे.... पण काहीही असो... code run झाल्याचा आनंद अजोड असतो, Code म्हणजे Code म्हणजे code असतो लिहिता आला तर ठीक; नाहीतर उगाचीच डोकेफोड असतो काही जण गोडीने code करतात... तर काही ...

कधी लिहायला लागलो आठवत नाही... आठवत इतकंच की... तुझी आठवण येत असे, डोळ्याच्या कडा अलगद पाणावत असे, आणि मनातल्या भावना शब्दात उतरत असे, समजलच नाही... त्या शब्दांनी मिळून कविता होई खरंच, कधी लिहायला लागलो आठवत नाही - धीरज (21-03-2011)

तू फक्त खोट खोट 'हो' म्हण , मन आनंदाने नाचेल, खऱ्याची सवयच राहिली नाही आता तुझ्या खोट्या प्रेमामुळे तरी मी जगेल धीरज (15-03-2011)